Top

We are The Hospitalitist

The HospitalitistNews & Careers We are The Hospitalitist

We are The Hospitalitist

Photo by Romy Vierenhalm

We are The Hospitalitist

 

In het zonnetje op een terras ontmoeten wij Joëlle van der Kamp, voormalig Squadleader van Den Haag met inmiddels de focus op Business Development. Zij is voor haar vierde dag op rij op ons kantoor in Amsterdam en begint er, vinden we, bijna Amsterdams uit te zien. Ware het niet dat als we haar zien, ze d’r hand in de lucht steekt en een gezellig laag: “Moggûh” eruit knalt. We besluiten maar gelijk met de deur in huis te vallen.

 

Paspoort:
Volledige naam? Joëlle van der Kamp.
Hoe zou je heten als je een jongen zou zijn? Tim.
Waar en wanneer geboren? 22/3/1992 in Den Haag, Westeinde Ziekenhuis.
Waar woon je? Den Haag.
Broers en zussen? een tweelingbroer, Derk.
Huisdieren? Freek de Teckel. Hij is inmiddels overleden aan zijn grootste talent; eten.
Sterrenbeeld? Ram.
Favoriete drankje? Pinot Grigio (gekoeld en het liefst in de zon).

 

Wat heb je de afgelopen week geleerd?

Grappig dat je dit vraagt. Ik stel mijzelf aan het einde van de week dezelfde vraag namelijk voor een stukje zelf reflectie en om er vervolgens een les uit te trekken. Ik heb geleerd dat er voor alles een eerste keer is. Ook al denk je dat je sommige dingen wel gehad hebt, is elke situatie uniek en dus nieuw.

 

Als je iedereen zou kunnen kiezen, wie zou dan je mentor zijn?

Ik werk liever met sparringpartners. Ik heb er meer aan om met verschillende mensen in gesprek te gaan en van elkaar te leren. Mijn vriendengroep is bijvoorbeeld heel verscheiden en door mijn gesprekken met hen krijg ik nieuwe perspectieven van mensen die verschillende talenten en expertises hebben. Of wacht, ik weet al een mentor: Phil Dunphy van Modern Family. Hij doet alles met passie of overtuiging, of het nou een ei uit laten komen is, of een High School Musical dansje. Hij zou mij zijn Phil’s-osophy kunnen leren.

 

Welke kwaliteit zou een sparringpartner moeten hebben?

Het moet wel iemand zijn die zijn passie achterna gaat, a la Phil dus. Ik wil altijd de controle houden in wat ik doe en bewonder mensen die ergens helemaal voor gaan. Mensen die van de ene op de andere dag er voor kiezen om hun droom te volgen bijvoorbeeld.  Wat let je?

 

En? Wat let je?

Ik heb in de afgelopen zeven jaar hier zoveel opgebouwd, dat zou ik nooit zo maar achter me laten. Ik heb een prachtig netwerk, maar ben voornamelijk trots op het team dat ik in Den Haag heb weten neer te zetten. Iedereen is verbonden met elkaar en vertrouwt elkaar. Ik denk dat dat key is om met elkaar te ontwikkelen. Het heeft wel even geduurd voordat ik mijn rol daarin naar mezelf toe durfde te geven.

 

En bij jouw verscheiden vriendengroep?

Ja, daar ben ik ook wel de verbinder. Ik vind het leuk om etentjes te organiseren en iedereen uit te nodigen. Die gezelligheid en gevoel van gastvrijheid heb ik altijd al gehad. Als kind liep ik al te serveren en baalde ik dat ik niet twee borden op een arm kon balanceren.

 

Heb je dat van huis uit meegekregen?

Mijn moeder was altijd van het lekkere eten en de aankleding, dus wat dat betreft, zeker. Ik kan me herinneren dat we op skivakantie waren en na een lange dag skiën bij kaarslicht met het gezin aan tafel zaten. Mijn moeder zei dan: “kijk om je heen en onthoud dit moment. Als je volgende week weer in de klas zit, denk hier dan aan terug.” Ik vind geniet momentjes nog steeds heel belangrijk en kan daar ook vaak met liefde aan terug denken.

 

Wat is iets waar je nu mee struggled?

Ik denk dat we in een hele snelle maatschappij leven waar er veel prestatiedruk ligt op jonge mensen, waardoor ze minder ruimte ervaren om erachter te komen wie ze zijn en wat ze willen. Ik kan me zorgen maken over hoe mijn generatie zijn plek in die maatschappij kan vinden. En ik zie het als onze taak, als The Hospitalitist, om daarin een veilige en vertrouwde omgeving te creëren, waarin mensen kunnen experimenteren en ontwikkelen.

 

We sparren nog even door over onze generatie, alle struggles, verwachtingen en druk die op studenten ligt. We vragen of ze nog advies heeft voor alle jonge mensen die het gevoel hebben dat ze maar altijd moeten presteren en succes hebben. Joëlle kijkt ons strak aan en deelt een wijze les van haar mentor Phil Dunphy: “Watch a sunrise at least once a day.”

 

Wil jij ook bij The Hospitalitist komen werken? Check hier onze open vacatures: http://bit.ly/2bqfmf7